Α Φ Ι Ξ Η

AΓΑΠΗ ΜΟΥ…

ΓΙΩΡΓΟΣ Θ. — Fri, 11 Nov 2011 19:02:19 +0000

..Εμείς γι’ αυτά τα λίγα κι απλά πράγματα πολεμάμε
για να μπορούμε να’ χουμε μια λάμπα, ένα σκαμνί ένα χαρούμενο δρόμο το πρωί ένα ήρεμο όνειρο το βράδυ. Για να’ χουμε έναν έρωτα που να μη μας τον λερώνουν, ένα τραγούδι που να μπορούμε να το τραγουδάμε…»

Ὅμως αὐτοὶ σπᾶνε τὶς πόρτες μας
πατᾶνε πάνω στὸν ἔρωτά μας.
Πρὶν ποῦμε τὸ τραγούδι μας
μᾶς σκοτώνουν.

Μᾶς φοβοῦνται καὶ μᾶς σκοτώνουν.
Φοβοῦνται τὸν οὐρανὸ ποὺ κοιτάζουμε
φοβοῦνται τὸ πεζούλι ποὺ ἀκουμπᾶμε
φοβοῦνται τὸ ἀδράχτι τῆς μητέρας μας καὶ τὸ ἀλφαβητάρι τοῦ παιδιοῦ μας
φοβοῦνται τὰ χέρια σου ποὺ ξέρουν νὰ ἀγγαλιάζουν τόσο τρυφερὰ
καὶ νὰ μοχτοῦν τόσο ἀντρίκια
φοβοῦνται τὰ λόγια ποὺ λέμε οἱ δυό μας μὲ φωνὴ χαμηλωμένη
φοβοῦνται τὰ λόγια ποὺ θὰ λέμε αὔριο ὅλοι μαζὶ
μᾶς φοβοῦνται, ἀγάπη μου, καὶ ὅταν μᾶς σκοτώνουν
νεκροὺς μᾶς φοβοῦνται πιὸ πολύ.

Τάσος Λειβαδίτης

Εγώ Ελπίζω να τη Βολέψω

ΓΙΩΡΓΟΣ Θ. — Fri, 23 Sep 2011 13:52:07 +0000

το ειδα εδω>>>> και μ αρεσε..

Ο τίτλος αυτός αποτελεί το κατακάθι της σκέψης της πλειοψηφίας των πολιτών που κατοικούν στην Ελλάδα, οι οποίοι είτε ενδόμυχα και ασυνείδητα, είτε συνειδητά και ξεδιάντροπα πιστεύουν και ελπίζουν πως αν και η χώρα καταστρέφεται, αυτοί θα τη βολέψουν.

Ένα βιβλίο με αυτόν τον τίτλο εκδόθηκε το 1990 από τον Ναπολιτάνο Marcello D’ Orta. Στην Ελλάδα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις “γνώση” το 1995. Σε αυτό το βιβλίο ο συγγραφέας δημοσίευσε κάποιες εκθέσεις μαθητών του από το Δημοτικό Σχολείο του Arzano της Νάπολης, όπου και δίδασκε για δώδεκα χρόνια.

Ο τίτλος του βιβλίου αποτελεί την καταληκτική πρόταση της έκθεσης ενός μαθητή Δημοτικού, την οποία έκθεση και παραθέτω στο τέλος. Η σκέψη και η ανάλυση του μαθητή είναι μπερδεμένη, λόγω των θρησκευτικών αστειοτήτων που του μαθαίνουν, της διαφθοράς της κοινότητάς του, και της άθλιας οικονομικής κατάστασης της οικογένειάς του. Φυσικά και λόγω της ανωριμότητάς του, πράγμα κατανοητό για την ηλικία του.

Αντίστοιχα μπερδεμένη είναι και η σκέψη και η ανάλυση των πολιτών που ζουν στην Ελλάδα, λόγω του μύθου της “ελεύθερης αγοράς που αυτορυθμίζεται” που έχουν πιστέψει, της παραπληροφόρησης των μέσων μαζικής ενημέρωσης, του ασυνάρτητου -αν και επιστημονικοφανούς- λόγου των διεφθαρμένων πολιτικών, και της οικονομικής κατάστασης στην οποία ξαφνικά έχουν βρεθεί. Φυσικά και λόγω της αδικαιολόγητης ανωριμότητας –ή και διαφθοράς- της σκέψης τους. Στηρίζουν λοιπόν όλες τις ελπίδες τους στον άθλιο Paulo Coelho, πιστεύοντας πως επειδή θέλουν πάρα πολύ να τη βολέψουν, το σύμπαν θα συνωμοτήσει για να το καταφέρουν. Φυσικά για άλλους Coelho είναι ο Γιωργάκης, για άλλους ο Μπένι, για άλλους ο Σαμαράς, για άλλους το ΔΝΤ, για άλλους η Ευρωπαϊκή Ένωση, για άλλους ο Θεός, ο Αλλάχ, και πάει λέγοντας.

Μόνο που το ατομιστικό σύμπαν στο οποίο προσεύχονται έχει δείξει τα όριά του και την αυτοκαταστροφική του φύση, ενώ το νεοφιλελεύθερο μέλλον τους χαμογελά με τα σάπια δόντια του.

Φίλε που ελπίζεις να τη βολέψεις, ακολουθεί η έκθεση. Αν χαμογελάσεις με την αφέλεια και την ανοησία του σκεπτικού που αναπτύσσει ο μαθητής, σου κάνω μια παράκληση: αναρωτήσου και για την ισχύ της δική σου σκέψης. Αναρωτήσου μήπως από τη στιγμή που το “εγώ” απέτυχε, ήρθε η ώρα να δοκιμάσουμε και το “εμείς”:

“Ποιά από της παραβολές του Ιησού Χριστού προτιμάτε;”

“Εγώ προτιμάω το τέλος του κόσμου, γιατί δε φοβάμαι, επειδή θα είμαι πεθαμένος από ένα αιώνα κιόλας.

Ο Θεός θα ξεχωρίσει τις κατσίκες από τους βοσκούς, ένας δεξιά και ένας αριστερά, στη μέση αυτοί που θα πάνε στο καθαρτήριο.

Θα είναι πάνω από χίλια δισεκατομμύρια, περισσότεροι και από τους Κινέζους, ανάμεσα σε κατσίκες, βοσκούς και αγελάδες. Αλλά ο Θεός θα έχει τρεις πόρτες. Μια πάρα πολύ μεγάλη (που είναι η Κόλαση), μια μεσαία (που είναι το Καθαρτήριο) και μια πάρα πολύ στενή (που είναι ο Παράδεισος). Μετά ο Θεός θα πει: -Βγάλτε το σκασμό όλοι! και μετά θα τους χωρίσει. Ένας από δω και τον άλλο από κει. Μερικοί που θέλουνε να κάνουνε τους πονηρούς θέλουνε να πάνε από δω, αλλά ο Θεός τους βλέπει. Οι κατσίκες θα πούνε ότι δεν έχουνε κάνει τίποτα, αλλά λένε ψέματα. Ο κόσμος θα σκάσει, τα άστρα θα σκάσουν, το Αρζάνο θα γίνει χίλια κομματάκια. Ο δήμαρχος του Αρζάνο και ο δημοτικός σύμβουλος θα πάνε ανάμεσα στις κατσίκες. Θα υπάρχει μεγάλο μπέρδεμα, ο Άρης θα σκάσει, οι ψυχές θα πάνε και θα γυρίσουνε στη γη για να πάρουνε τα κορμιά, ο δήμαρχος του Αρζάνο και ο δημοτικός σύμβουλος θα πάνε ανάμεσα στις κατσίκες. Οι καλοί θα γελάνε, οι κακοί θα κλαίνε, εκείνοι από το καθαρτήριο λίγο θα γελάνε και λίγο θα κλαίνε. Τα αβάφτιστα μωρά θα γίνουνε πεταλούδες.

Εγώ ελπίζω να τη βολέψω.”

ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ

ΓΙΩΡΓΟΣ Θ. — Sat, 05 Feb 2011 12:42:51 +0000

Σε μια περίοδο περικοπών μισθών ακόμα και από χαμηλόμισθους εργαζόμενους, ακόμα και από εργαζόμενους στους οποίους ο μισθός καταβάλλεται με αρκετούς μήνες καθυστέρηση η κυβέρνηση προκαλεί αυξάνοντας τις τιμές των εισιτηρίων στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και τα διόδια.

Τις ημέρες αυτές σε δεκάδες σημεία στην Αττική γίνονται δράσεις ενάντια στις αυξήσεις των εισιτηρίων. Χιλιάδες πολίτες κάνουν πράξη το «δεν πληρώνω το χαράτσι», μέχρι η κυβέρνηση να πάρει πίσω τις αυξήσεις στα εισιτήρια.

Την ίδια στιγμή και μπροστά στο διογκούμενο κίνημα ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ, βρίσκεται σε εξέλιξη μια χυδαία επίθεση από υπουργούς και ΜΜΕ. Ο Υπουργός κ. Ρέππας μιλάει για τζαμπατζήδες ξεχνώντας πως οι πραγματικοί τζαμπατζήδες είναι οι συνάδελφοί του Υπουργός Παιδείας (απλήρωτοι ωρομίσθιοι – αναπληρωτές), ο Υπουργός Υγείας (απλήρωτες εφημερίες γιατρών), καθώς και άλλοι (υπουργοί και εργοδότες).

Στηρίζουμε τις κινήσεις, επιτροπές και πρωτοβουλίες πολιτών ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ και καλούμε όλους τους εκπαιδευτικούς να μην πληρώνουν τα προκλητικά χαράτσια της κυβέρνησης. Δεν πληρώνουμε λοιπόν εισιτήρια σε ΜΕΤΡΟ, ΗΣΑΠ, ΕΘΕΛ και δεν πληρώνουμε διόδια (ούτε στην Αττική Οδό).

Την Κυριακή 6/2 συμμετέχουμε στο άνοιγμα των διοδίων όλης της χώρας που οργανώνει το Πανελλαδικό Συντονιστικό Επιτροπών Αγώνα κατά των Διοδίων

ΝΑ ΘΥΜΗΘΩ…..

ΓΙΩΡΓΟΣ Θ. — Mon, 08 Nov 2010 13:37:05 +0000

ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΦΟΡΑ, ΟΤΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΒΡΙΚΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΜΟΥ ΕΚΛΕΨΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ!

ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ, ΟΤΙ ΜΟΥ ΕΚΛΕΨΑΝ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ!

ΝΑ ΘΥΜΗΘΩ……..

ΓΙΩΡΓΟΣ Θ. — Wed, 04 Aug 2010 12:40:32 +0000

ΑΥΡΙΟ ΝΑ ΘΥΜΗΘΩ ΟΤΙ ΕΧΩ ΞΕΧΑΣΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ!

Πόσους φόνους φορτώνεις σε πρόσωπο με στόμα δειλίας εραστή;

ΓΙΩΡΓΟΣ Θ. — Sat, 31 Jul 2010 12:31:28 +0000

Mε έναν τρόμο
στο μέτωπο καρφωμένο
σας διασχίζω

Μεσίστια τα μάτια πλέον

Όμως Πείτε μου
Αλήθειες θέλω μόνο

Πως ολόκληρη θα με λεηλατούσατε
Αν μόνη δεν υπέκυπτα
Στα θανάσιμα τραύματά σας;

Και να μαι

έτοιμη πλέον
εμπρός στα αμφίδρομα μονοπάτια

Στις προπατορικές λέξεις
Θα παραδοθώ

Άνευ όρων

Αλλά πόσο ακόμα
αγκώνες θα λυγίζω
ξεσταχιάζοντας κορμί
από άσπερμες λέξεις

- αχ ! οργή
οργή
οργή

καμιά συνουσία πια δεν σε χωράει-

έχω διαβεί τοίχους
με τις πέτρες αγκυλωμένες
στα μάτια μου
και τους γειτονικούς φράκτες
σκαλωμένους στα γόνατα
Έχω καταποντίσει
ολόκληρες θάλασσες
σε μιας βουνοκορφής
το διάσπαρτο ύψος

ολόκληρη
μια οδυνηρή μεταμφίεση

- και να γνωρίζατε
το μίσος μου για τα γυμνά σας στόματα -

πόσο ακόμα θα διασχίζω
μονόδρομους τοίχους
με διπλής όψης καθρέφτες
μόνο και μόνο
για μια ψευδή προσέγγιση

Αφήστε με λίγο
πρόσωπο να κρύψω
στο παλτό σας
κρυώνω γλιστρώντας
στις παγωμένες επιφάνειες
των πλευρών μου

αφήστε με λίγο
έστω και αν οι τσέπες σας
μυρίζουν ναφθαλίνη

ένας παροδικός περίπατος είμαι
στα ματωμένα πέτα σας

ΜΑΡΙΑ ΡΟΔΟΠΟΥΛΟΥ

ΟΙ ΚΟΥΦΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ

ΓΙΩΡΓΟΣ Θ. — Wed, 02 Jun 2010 06:23:33 +0000

ΟΙ ΚΟΥΦΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ Κύριο Κουρτς – πέθανε. Μια δεκάρα για τον Γέρο-Γκάι I Είμαστε οι κούφιοι άνθρωποι Είμαστε οι παραφουσκωμένοι άνθρωποι Γέρνοντας μαζί Με την περικεφαλαία γεμάτη με άχυρο. Αλίμονο! Οι εξαντλημένες μας φωνές όταν Μαζί ψιθυρίζουμε Είναι βουβές και άσκοπες Όπως ο αέρας στο ξερό χορτάρι Ή τα πόδια των ποντικών πάνω σε σπασμένα γυαλιά στο ξηρό μας κελάρι Μορφή δίχως φόρμα, σκιά δίχως χρώμα, Δύναμη παραλυμένη, χειρονομία δίχως κίνηση˙ Εκείνοι που διέσχισαν Με το βλέμμα ευθύ, στου θανάτου την άλλη Βασιλεία Μας θυμούνται —όπως ήμασταν— όχι σαν χαμένες λυσσαλέες ψυχές, αλλά μοναχά Σαν τους κούφιους ανθρώπους Του παραφουσκωμένους ανθρώπους. ΙΙ Βλέμματα που δεν τολμώ στο όνειρο να αντικρίσω Στου θανάτου το ονειρικό βασίλειο Αυτά δεν εμφανίζονται: Εκεί, τα βλέμματα είναι Ηλιόφως σε έναν σπασμένο κίονα Εκεί, είναι ένα δέντρο που ταλαντεύεται Και υπάρχουν φωνές Στου ανέμου το τραγούδι Πιότερο μακρινές και ακόμα πιο ιερές Απ’ ότι ένα αστέρι που σβήνει. Ας μη βρεθώ πιο κοντά Στου θανάτου το ονειρικό βασίλειο Κι ακόμα ας ντυθώ Με μια τέτοια προμελετημένη μεταμφίεση Τη δορά του ποντικού, το πετσί του κορακιού, σανίδια σταυρωτά Σε ένα λιβάδι Και όπως φυσάει ο άνεμος τα πάει Όχι πιο κοντά— Όχι αυτή η τελική συνάντηση Στο βασίλειο του λυκόφωτος. ΙΙΙ Αυτή είναι η νεκρή χώρα Αυτή είναι του κάκτου η χώρα Εδώ τα λίθινα ειδώλια Υψώνονται, εδώ δέχονται Την ικεσία από το χέρι ενός νεκρού ανθρώπου Κάτω από την μαρμαρυγή ενός αστεριού που σβήνει. Κάπως έτσι είναι Στου θανάτου την άλλη βασιλεία Ξυπνάς μοναχός Εκείνη την ώρα που εμείς τρέμουμε με τρυφερότητα Χείλη που θα φιλούσαν Πλάθουν προσευχές για τη σπασμένη πέτρα. IV Τα βλέμματα δεν είναι εδώ Εδώ δεν υπάρχουν βλέμματα Σ’ αυτή την κοιλάδα των άστρων που πεθαίνουν Σ’ αυτή την κούφια κοιλάδα Το σπασμένο αυτό σαγόνι των χαμένων βασιλείων μας Σε αυτόν τον ύστατο τόπο συνάντησης Μαζί ψαχουλεύουμε Και αποφεύγουμε τα λόγια Συγκεντρωμένοι στην αμμούδα του ξεχειλισμένου ποταμού Τυφλοί, εκτός κι αν Τα μάτια επανέλθουν Όπως το αιώνιο άστρο Ρόδο εκατόφυλλο Της λυκόφωτης του θανάτου βασιλείας Η ελπίδα μόνο Των κενών ανθρώπων. V Γύρω-γύρω όλοι Φραγκόσυκο στη μέση Γύρω-γύρω όλοι Στις πέντε ξημερώνει Μεταξύ της ιδέας Και της πραγματικότητας Μεταξύ της κίνησης Και της πράξης Ενσκήπτει η Σκιά Ότι Σου εστίν η Βασιλεία Μεταξύ της επινόησης Και της δημιουργίας Μεταξύ του αισθήματος Και της ανταπόκρισης Ενσκήπτει η Σκιά Η ζωή είναι μακριά πολύ Μεταξύ της επιθυμίας Και του σπασμού Μεταξύ της ισχύος Και της ύπαρξης Μεταξύ της ουσίας Και της πτώσης Ενσκήπτει η Σκιά Ότι Σου εστίν η Βασιλεία Ότι Σου εστίν Είναι η ζωή Ότι Σου εστίν Έτσι τελειώνει ο κόσμος Έτσι τελειώνει ο κόσμος Έτσι τελειώνει ο κόσμος Όχι με έναν κρότο αλλά με ένα κλαψούρισμα T. S. Eliot Μετάφραση: Γιάννης Αντιόχου

ΜΟΝΤΕΛΟ ΕΞ ΑΡΓΕΝΤΙΝΗΣ..

ΓΙΩΡΓΟΣ Θ. — Fri, 07 May 2010 06:38:18 +0000

Τι προβλέπουν οι ξένοι αναλυτές και τι εκτιμά ο Πολ Κρούγκμαν, ανατρέχοντας στο μοντέλο της …Αργεντινής Πάνω από τις 800 μονάδες βάσης διαμορφώνονται πλέον οριστικά τα CDS, δηλαδή τα συμβόλαια έναντι ενδεχομένου κίνδυνου πτώχευσης της Ελλάδας. Για την ακρίβεια, αργά χθες το απόγευμα διαμορφώνονταν κοντά στις 850 μονάδες βάσης, την ίδια ώρα που τα spreads των 10ετών ομολόγων παρέμεναν σταθερά πάνω από τις 700 μονάδες. Το νέο κύμα ανόδου πυροδότησαν μια σειρά από προβλέψεις που έγιναν τις τελευταίες ώρες, τόσο από Αμερικανούς όσο κι από Ευρωπαίους αναλυτές, οι οποίοι προέβλεπαν τη λύση της αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους περίπου ως …μονόδρομο. Μάλιστα, ο Αμερικανός οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν, προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα, έκανε λόγο για αντιγραφή του μοντέλου της Αργεντινής και στην ελληνική περίπτωση, κάτι το οποίο συνιστά, από μόνο του, μια εσχατολογική εκτίμηση. Γιατί, ως γνωστόν, το Μπουένος Άιρες ήταν το πιο δύσκολο case study που αντιμετώπισε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) στα χρονικά του. Εν προκειμένω, χωρίς όμως την παρέμβαση του Ταμείου, εμπλοκή είχε σημειωθεί έως και με τις καταθέσεις των πολιτών, κάτι το οποίο, όμως, απορρίπτεται μετά βδελυγμίας στην ελληνική περίπτωση. Το γεγονός, ωστόσο, ότι τα CDS επιμένουν σταθερά να διαπραγματεύονται πάνω από τις 800 μονάδες συντηρεί τις ανησυχίες και δεν δικαιολογεί κανέναν εφησυχασμό. Ως γνωστόν, τα λεφτά που έχουν «επενδυθεί» διεθνώς στην πιθανότητα χρεωκοπίας της χώρας αποτιμώνται σε αρκετά δισ, οπότε το ενδιαφέρον παραμένει αμείωτο.

voria.gr

ΚΑΛΟ ΤΣΟΥΓΚΡΙΣΜΑ

ΓΙΩΡΓΟΣ Θ. — Sat, 03 Apr 2010 11:09:50 +0000

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ…..

ΓΙΩΡΓΟΣ Θ. — Fri, 02 Apr 2010 16:00:21 +0000

ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ………